Z prologu: "Od samego zarania, gdy tylko mogłem rozumieć co do mnie mówiono, słyszałem: ". Potem mówiący znacząco milczał i po chwili dodawał: . Nie jestem zawodowym historykiem i dlatego nie można tej pracy traktować jako dzieła naukowego. Na stronach tych podaję tylko to, co się udało wynotować, obliczyć dokładnie lub obliczyć po analogii. Nie wymieniam źródeł, gdyż nie jest to studium naukowe, a nawet gdybym to zrobił, to wykaz literatury byłby grubszy niż opis tego, co się działo. Niech mi także Czytelnik wybaczy, że nie piszę o dobrych stronach ludzkiej działalności. O tym każdy może przeczytać w podręcznikach i opracowaniach popularnonaukowych. W nich natomiast drażliwe strony ludzkiej działalności najczęściej nie są poruszane, a jeżeli są, to bardzo delikatnie, jakby ze wstydem. Nie staram się tłumaczyć dlaczego tak robić musiano i jak to ważne było dla ludzkości. Nie staram się także wybielać i usprawiedliwiać ludzkości. Chcę tylko podać tę drugą stronę medalu ludzkiego życia, ten ogrom nieszczęść, jaki spadał na ludzi w ciągu wieków. Ilu ich zginęło w czasie 14.513 wojen prowadzonych przez 5559 lat? - tyle wyliczył do 1939 roku szwajcarski uczony Jean-Jacques Babel. Według jego wyliczenia na przestrzeni 55 wieków wojny wybuchały przeciętnie po trzy w roku! Książka niniejsza traktuje tylko wieki od I do XIX i chciałbym, aby była początkiem wnikliwszego spojrzenia ludzkości na te sprawy, jakie zostały poza nią, a do których prawie wcale się nie wraca. Dlatego spójrzmy na te stulecia, które zostały za nami..."